บทที่ 293 ฟ้องคุณปู่

บทที่ 293 ฟ้องคุณปู่

ถึงอย่างนั้น เฉียวอวิ๋นเมิ่งก็ยังอารมณ์ดีมาก ราวกับนกที่หลุดออกจากกรง

เดิมทีเขาคิดจะรอให้ฮวาเหวินซิ่วมารับ แต่ในใจกลับกระวนกระวายราวกับมีกระต่ายตัวน้อยกระโดดอยู่ เขากลัวว่าเฉียวไห่หยางจะเปลี่ยนใจ หรือไม่ก็คุณปู่จะมาหาเขา ถึงตอนนั้นคงยุ่งยากแน่

สู้ย้ายออกไปก่อนดีกว่า จะได้ไม่ต้องเห็นหน้ากันให้รำคาญใจ

ส่วนเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ เฉียวไห่หยางก็ไม่อยากไปรบกวนพ่อของตัวเองอีก เขาคิดว่าอยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ ตอนนี้เขาปล่อยวางทุกอย่างแล้ว

ในเมื่อควบคุมไม่ได้ ก็ไม่จำเป็นต้องไปยุ่งอีก ไม่อย่างนั้นคงทำให้บ้านวุ่นวายจนอยู่ไม่เป็นสุข ชีวิตแต่ละวันก็จะยิ่งลำบากกว่าเดิม แบบนั้นคงแย่ยิ่งกว่า