กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 291 ใครห้ามก็ไม่ฟัง
"ทุกอย่างที่ฉันทำ มีเรื่องไหนบ้างที่ไม่ใช่เพื่อคนสารเลวอย่างคุณ? ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันจะต้องกลายมาอยู่ในสภาพที่ไม่เหมือนคนไม่เหมือนผีแบบนี้หรือ?
เรื่องที่ต้องไปล่วงเกินคนอื่น ฉันเป็นคนทำทั้งหมด แต่เรื่องดี ๆ กลับตกเป็นของคุณ คุณยังนับว่าเป็นคนอยู่หรือเปล่า? คุณมันไอ้สารเลวเต็มตัว!"
แต่เฉียวอวิ๋นเมิ่งกลับนิ่งเฉยราวกับก้อนหินแข็งเย็นชา สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
ทันใดนั้น เสียง "ปัง" ก็ดังขึ้น ประตูถูกปิดลง
วันนี้เฉียวอวิ๋นเมิ่งรู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ ราวกับความคับข้องใจที่เก็บสะสมอยู่ในใจมาหลายปีได้ระบายออกมาจนหมดในคราวเดียว