บทที่ 108 ไม่มีวันยอมความ

บทที่ 108 ไม่มีวันยอมความ

เฉียวอวิ๋นถิงชี้หน้าของอวี๋หลานหรู น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธ

"ไม่ว่าเธอจะแก้ตัวอย่างไร เรื่องนี้ก็ต้องเอาผิดให้ถึงที่สุด! คิดจะพูดแค่ว่า 'เข้าใจผิด' แล้วให้เรื่องจบไปอย่างนั้นหรือ? ไม่มีทาง!"

หวังชิงลู่ก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย มองอวี๋หลานหรูพร้อมขมวดคิ้ว

"ฉันรู้จักพี่สะใภ้ของเธอจริง ๆ แต่ไม่เคยเจอหน้าเธอมาก่อนเลย ต่อให้เธอรู้สึกว่าหน้าฉันคุ้น ๆ ทำไมไม่ถามให้ชัดเจนก่อน? อยู่ดี ๆ ก็มากล่าวหาคนอื่นว่าเป็นพวกค้ามนุษย์ แบบนี้ไม่เท่ากับทำให้คนอื่นถึงตายหรือ?"

หัวหน้าหมู่บ้านที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ได้แต่ถอนหายใจ กล้องยาสูบในมือเคาะดัง "ปัง ๆ"