บทที่ 109 หญิงแก่ลึกลับ

บทที่ 109 หญิงแก่ลึกลับ

อวี๋หลานหรูกับจ๋าซู่เหมยที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ มีใบหน้าซีดขาวราวกับกระดาษ ริมฝีปากสั่นจนพูดอะไรไม่ออก

เดิมทีคิดว่าจะใช้เงินแก้ปัญหา แต่กลับกลายเป็นตัวอย่างด้านลบที่ช่วยขับเน้นความดีของคนอื่น พวกเธอล้มเหลวครั้งนี้จนแทบไม่มีแรงลุกขึ้นมาอีกแล้ว

เซี่ยโยวโยวยิ้มบาง ๆ ก่อนหันไปตะโกนเข้าไปในลานบ้าน

"อวิ๋นถิง เก็บอาหารบนโต๊ะด้วยนะ เดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อย"

ราวกับว่าสองคนที่กำลังจะถูกพาตัวไปนั้นเป็นเพียงก้อนหินเกะกะริมทาง กวาดทิ้งไปก็จบเรื่อง

เฉียวอวิ๋นถิงขานรับแล้วรีบลงมือ ยกจานอาหารเดินไปทางห้องครัว ระหว่างเดินผ่านอวี๋หลานหรู เขายังจงใจ "เผลอ" ชนแขนเธอเข้า ทำให้อวี๋หลานหรูร้อง "โอ๊ย!" แล้วกระโดดโหยง เรียกเสียงหัวเราะเยาะจากคนรอบข้าง