กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 107 ยอมถอยแล้ว
อวี๋หลานหรูเดินตึงตังเข้ามาในลานบ้าน เธอสูดจมูกแรง ๆ ก่อนจ้องซี่โครงหมูกับหมูต้มพริกบนโต๊ะตาไม่กะพริบ แล้วกลืนน้ำลายดัง "อึก"
หมั่นโถวรูปดอกไม้ไส้เนื้อที่มันวาว อาหารตุ๋นร้อน ๆ ที่ยังมีไอควันลอยขึ้นมา อุดมสมบูรณ์ยิ่งกว่าอาหารวันปีใหม่เสียอีก!
เธอหันไปเห็นหวังชิงลู่ยืนอยู่ด้านหลังเซี่ยโยวโยว จึงมองสำรวจตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ก่อนจู่ ๆ จะทำท่าราวกับวีรสตรีที่กำลังมาช่วยสาวงาม กระแอมแล้วพูดว่า
"น้องสาว ไม่ต้องกลัวนะ! พวกเรามาช่วยเธอแล้ว!"
เธอขยับเข้ามาข้างหน้าอีกสองก้าว ชี้หน้าเซี่ยโยวโยวกับเฉียวอวิ๋นถิง น้ำลายกระเด็นขณะพูด
"ชายหญิงชั่วคู่นี้ลักพาตัวเธอมาใช่ไหม? เอาอาหารดี ๆ มาหลอกให้เธอตายใจ แล้วคิดจะขายเธอไปในหมู่บ้านกลางหุบเขาใช่หรือเปล่า?