เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 399 ห้างสรรพสินค้า
นายหญิงหลินหันหน้าเข้าหาฝูงชนแล้วยิ้มบาง ๆ “พ่อแม่พี่น้องและเพื่อนบ้านทุกท่าน ทุกคนล้วนอาศัยอยู่แถบนี้ บัดนี้ข้าน้อยมาหาเลี้ยงชีพที่ฉินโจว เปิดร้านแห่งนี้ขึ้นมา ภายหน้ายังต้องพึ่งพาแรงสนับสนุนและความช่วยเหลือจากทุกท่านอีกมาก”
เดิมทีเธอก็คุ้นเคยกับการทำมาค้าขายอยู่แล้ว ไม่ใช่คนที่ไม่เคยสัมผัสกับเรื่องนี้มาก่อน กิจการใหญ่โตระดับสำนักคุ้มภัยอู่เวยเธอยังจัดการได้ การมาดำเนินกิจการซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นสำหรับเธอเลย
แม้นายหญิงหลินจะเป็นสตรี แต่เมื่อก่อนที่จวนหลงอันเธอก็เป็นบุคคลมีหน้ามีตา ออกไปพบปะเจรจากับผู้คนอยู่เสมอ วาจาตามมารยาทเหล่านี้จึงกล่าวออกมาได้อย่างคล่องแคล่วลื่นไหล
เธอหยุดชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “วันนี้เป็นวันเปิดร้านใหม่ นับเป็นมงคลฤกษ์อันน่ายินดี อีกสักครู่จะจัดงานเลี้ยงหมุนเวียนขึ้น เพื่อนบ้านทุกคนที่มาร่วมงานในวันนี้ สามารถร่วมโต๊ะได้ทั้งหมด”
“บนโต๊ะมีทั้งสุราและเนื้อ รับรองว่าจะทำให้ทุกท่านได้กินอิ่มหนำสำราญอย่างแน่นอน”
“ดี”