เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 394 คอยดูก็แล้วกัน
ชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างปัญญาชนร่างเตี้ยซึ่งเป็นคนเปิดประเด็นพูดขึ้นมา ไม่รู้ว่ามีเจตนาอะไรจึงเอ่ยเตือนเสียงเบา “พี่จ้าว ระวังวาจาด้วย ต้องระวังวาจาให้ดีนะ หากคำพูดนี้ของคุณแว่วไปถึงหูใต้เท้าเหวิน เกรงว่าตัวคุณรวมถึงครอบครัวของคุณจะต้องเผชิญเคราะห์ภัยกันหมด!”
คนผู้นี้มีเจตนาชั่วร้ายอย่างแน่นอน เขารู้ดีแก่ใจว่าในสถานการณ์เช่นนี้ เมื่อพี่จ้าวผู้นี้ได้ลั่นวาจาใหญ่โตออกไปแล้ว หากจะให้ล่าถอยก็คงเสียหน้าจนลงไม่เป็นท่า ดังนั้นเขาจะไม่ยอมถอย มีแต่ต้องฝืนแบกหน้าต่อไป และในเวลานี้พี่จ้าวผู้นี้ก็กำลังเลือดขึ้นหน้า อารมณ์พลุ่งพล่านจนเกินไป ยิ่งมีคนห้ามปราม เขาก็ยิ่งไม่ฟัง
ชายหนุ่มผู้นี้เข้าใจหลักการนี้เป็นอย่างดี จึงจงใจพูดยั่วโมโห
เป็นไปตามคาด ทันทีที่พี่จ้าวคนนั้นได้ยินเช่นนี้ก็เหมือนกับราดน้ำมันลงบนกองไฟ ตบโต๊ะอย่างแรงฉาดหนึ่ง กวาดสายตามองไปรอบทิศด้วยท่าทีฮึกเหิมพลางหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง “พวกแกมันกลุ่มคนไร้น้ำยา พวกแกกลัวเหวินอันเฉิน แต่ฉันไม่กลัวมัน”