เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 393 วิพากษ์วิจารณ์
นี่คือกลุ่มบัณฑิต หากจะพูดให้ถูกต้อง พวกเขาน่าจะนับเป็นกลุ่มนักศึกษา กลุ่มนักศึกษาของสำนักศึกษาประจำมณฑลฉินโจว
คนส่วนใหญ่ในหมู่พวกเขา โดยพื้นฐานแล้วมีเพียงวุฒิบัณฑิต หรือกระทั่งไม่มีแม้แต่วุฒิบัณฑิตเลยด้วยซ้ำ รวมทั้งหมดสิบเจ็ดสิบแปดคน ในจำนวนนั้นผู้ที่มีวุฒิบัณฑิตมีอยู่ราว ๆ หกเจ็ดคน ไม่มีระดับจวี่เหรินเลยแม้แต่คนเดียว
ที่เหลือนั้น หากพูดว่าเป็นปัญญาชน ความจริงแล้วตามธรรมเนียมของเหล่าผู้มีการศึกษาในยุคต้าหมิง พวกเขาก็คือสามัญชนไร้การศึกษา
ล้วนเป็นปัญญาชนเหมือนกัน ทว่าปัญญาชนก็ไม่เหมือนกัน ย่อมมีระดับขั้นและกฎเกณฑ์ของตนเอง ปัญญาชนระดับสูงก็คือจิ้นซื่อที่สามารถเป็นขุนนางได้ ระดับที่ด้อยลงมาหน่อยคือจวี่เหรินที่มีสถานะสูงส่งยิ่งในหมู่บ้าน หากมีเส้นสายมีลู่ทางก็พอจะแสวงหาตำแหน่งขุนนางเล็ก ๆ ได้สักตำแหน่งหนึ่ง ส่วนระดับที่ด้อยลงไปอีกอย่างบัณฑิตขั้นต้น อย่างน้อยที่สุดก็ยังสามารถไปเป็นอาจารย์สอนหนังสือได้
ทว่าคนที่เหมือนกับพวกเขาส่วนใหญ่นี้ ต่อไปหากสอบไม่ได้ยศตำแหน่งทางวิชาการ แม้แต่อาจารย์สอนหนังสือก็คงเป็นไม่ได้ คงทำได้เพียงไปรับจ้างลงบัญชี คำนวณตัวเลขตามร้านรวงที่เปิดทำการค้าขาย โดยหลัก ๆ แล้วก็คงมีเพียงเท่านี้