เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 341 ความเข้าใจผิดอันงดงาม
เดิมทีใต้ศาลาว่าการยังคงมีเสียงอื้ออึงอยู่บ้าง ชาวบ้านบางคนกำลังกระซิบกระซาบพูดคุยเรื่องอะไรกันอยู่ แต่เมื่อท่านตุยกวานต่งหมิงฉางหยิบไม้ตบโต๊ะขึ้นมาตบลงบนโต๊ะอย่างแรงครั้งหนึ่ง ทั้งบนศาลาว่าการและด้านล่างก็พลันเงียบสงัด สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังต่งหมิงฉาง แน่นอนว่าไม่ได้จับจ้องเพียงเขาคนเดียว หากยังจับจ้องไปยังชายหนุ่มผู้มีรูปร่างสูงสง่า บุคลิกองอาจหล่อเหลาซึ่งยืนอยู่ข้างเขาด้วย
ตั้งแต่ตอนที่ต่งหมิงฉางเดินออกมาเมื่อครู่นี้ ผู้คนมากมายก็สังเกตเห็นชายหนุ่มที่เดินออกมาจากที่ว่าการส่วนหลังพร้อมกับเขาแล้ว เมื่อครู่นี้เหวินอันเฉินฝ่าฝูงชนออกมาทักทายและพูดคุยรำลึกความหลังกับต่งหมิงฉาง ภาพเหตุการณ์นี้มีผู้คนไม่น้อยเห็นกับตา พวกเขาจึงพากันคาดเดาว่าเหวินอันเฉินกับต่งหมิงฉางจะต้องเป็นคนรู้จักเก่ากันแน่นอน
เพราะต่งหมิงฉางพาเขาไปยังห้องโถงด้านหลังด้วยท่าทีปลาบปลื้ม ทั้งสองเข้าไปพูดคุยรำลึกความหลังกัน และกว่าจะออกมาก็ผ่านไปนานมาก