เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 334 ร้องทุกข์
มีคนทั้งหมดสี่คนกำลังถูกฝูงชนห้อมล้อม
ในสี่คนนั้น มีชายฉกรรจ์สองคน อีกสองคนยังอายุไม่ถึงยี่สิบปี ดูแล้วน่าจะเพียงสิบห้าสิบหกปีเท่านั้น ชายฉกรรจ์คนหนึ่งอายุราวสี่สิบกว่า ใบหน้าดำคล้ำดุจก้นหม้อ รูปร่างไม่สูง ผอมแห้ง ดวงตาสามเหลี่ยม คิ้วหางตก มุมปากยังเชิดลงเล็กน้อย โฉมหน้านั้นชวนให้คนไม่กล้าชื่นชม เพียงเห็นก็รู้สึกไม่ชอบหน้า
ในมือเขาชูจู๋กานอันหนึ่ง ปลายจู๋กานแขวนผ้าขาวขนาดสามฉื่อเหลี่ยมผืนหนึ่ง บนผ้าขาวเขียนอักษรใหญ่คำว่า “อธรรม” ด้วยเลือดอันฉาน
อักษรใหญ่สีเลือดนั้นราวกับเขียนขึ้นด้วยเลือดสด ๆ ทำให้ผู้คนเห็นแล้วเย็นวาบในใจ สัมผัสได้ถึงปราณชั่วร้ายและความแค้นอันมหาศาลที่แฝงอยู่ภายใน
ทั้งสี่คนล้วนไร้สีหน้า เดินหน้าไปด้วยใบหน้าเย็นชา ขณะที่ฝูงชนห้อมล้อมพวกเขาและเดินตามไปด้วย