ตอนที่ 335 คดีค้างคาเก่าแก่

ตอนที่ 335 คดีค้างคาเก่าแก่

คนตระกูลซุนที่เหลืออยู่ก็ตระหนักว่าปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้ จึงเริ่มเสาะหาหนทางสร้างรายได้อย่างจริงจัง

อย่าว่าแต่เลย พวกเขาหาหนทางพบจริง ๆ

พวกเขาพบว่าแถบภูเขาชวนเป่ยมีไม้ใหญ่มากมาย จึงเริ่มทำการค้าไม้

พวกเขาโค่นไม้ในป่า แล้วปล่อยท่อนไม้ที่ตัดแล้วล่องไปตามลำธาร ให้ลอยไปตามน้ำหลายสิบลี้ เมื่อถึงบริเวณที่กระแสน้ำสงบ จึงดักท่อนไม้เหล่านั้นไว้ ก่อนงมขึ้นจากน้ำ ขนขึ้นฝั่ง แล้วยกขึ้นรถม้าเพื่อนำเข้าเมือง

ฟังดูง่าย แต่ลงมือทำกลับยากยิ่ง

และขั้นตอนที่ยากที่สุด คือการดักไม้ใหญ่เหล่านั้น การปล่อยไม้ใหญ่ให้ล่องตามลำธาร เป็นขั้นตอนที่อาศัยความชาญฉลาดและแนบเนียนที่สุดตลอดกระบวนการตัดและขนส่งไม้

เพราะช่วงที่ไม้ใหญ่ลอยอยู่ในน้ำ เป็นช่วงที่มันล่องจากในภูเขาออกสู่ภายนอกพอดี หากไม่ปล่อยให้ล่องตามน้ำ แต่ใช้แรงคนขนส่งทางบก ไม่รู้ต้องสิ้นเปลืองเท่าใด อีกทั้งเส้นทางภูเขาทุรกันดารอันตราย เกรงว่ายังต้องแลกด้วยชีวิต หากขนส่งทางบก ต้นทุนย่อมเพิ่มขึ้นหลายสิบถึงร้อยเท่า

หากใช้วิธีขนส่งทางน้ำ ต้นทุนขนส่งไม้หนึ่งท่อนคือเงินสิบตำลึง เช่นนั้นหากขนส่งทางบก ต้นทุนอย่างน้อยก็ห้าร้อยตำลึง หรืออาจสูงถึงหนึ่งพันตำลึง