เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 333 หญิงอสรพิษ
คำพูดของเขาแทงเข้าประเด็นพอดี
ราชวงศ์หมิงมีค่านิยมดูแคลนพ่อค้ารุนแรงยิ่ง ขุนนางเหล่านั้นล้วนดูถูกพ่อค้าอย่างพวกเขา ความจริงเวลานี้ยังนับว่าดีแล้ว ในช่วงต้นราชวงศ์ ค่านิยมเช่นนี้รุนแรงยิ่งกว่า ตอนนั้นพ่อค้ากระทั่งสวมผ้าไหมไม่ได้ และสวมรองเท้าบูตก็ไม่ได้ ในรัชศกหงอู่ เคยมีคดีโด่งดังอยู่คดีหนึ่ง
กล่าวว่าบุตรหลานพ่อค้าผู้มั่งคั่งบางคนสวมรองเท้าบูตโอ้อวดเดินไปตามถนน ผลคือถูกผู้อื่นฟ้องร้อง ฮ่องเต้หงอู่มีรับสั่งให้ตัดเท้าของบุตรหลานพ่อค้าที่สวมรองเท้าบูตเหล่านั้น…
ต่อมาเมื่อขุนนางและชนชั้นผู้ดีบัณฑิตหันมาทำการค้ามากขึ้น บทบาทของพ่อค้าในสังคมก็ยิ่งสำคัญ และยังปรากฏพ่อค้าใหญ่กลุ่มหนึ่งที่มั่งคั่งเทียบเท่าประเทศ ทำให้สถานะของพ่อค้าสูงขึ้นกว่าก่อนอยู่บ้าง
กฎตั้งแต่ต้นราชวงศ์ที่ว่าพ่อค้าห้ามสวมอาภรณ์ผ้าไหม แม้เวลานี้ยังคงมีอยู่ แต่แทบไม่มีผู้ใดปฏิบัติตามแล้ว พ่อค้าที่สวมอาภรณ์ผ้าไหมมีอยู่ไม่น้อย ผู้สวมรองเท้าบูตก็ยิ่งมาก และไม่มีใครมาควบคุม