เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 332 มุ่งหน้าสู่จวนหลงอัน
เหวินอันเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายศีรษะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ผู้เฒ่าฉุน ไม่ต้องกลับกัน พวกเราจะไปจวนหลงอัน ไม่ใช่แค่ผมไปคนเดียว แต่ท่านต้องไปกับผมด้วย อีกทั้งคนของเราที่จวนหลงอันก็ไม่จำเป็นต้องถอนตัวกลับมา”
จ้าวชุนได้ยินดังนั้นก็หน้าถอดสี ตกใจยิ่งนัก คิดว่าเหวินอันเฉินยังมีจิตใจแบบหนุ่มน้อย รักศักดิ์ศรีและไม่ยอมกล้ำกลืนความอัปยศ จึงดึงดันจะไปหาเรื่องสำนักคุ้มภัยอู่เวยในจวนหลงอัน
เขารีบเกลี้ยกล่อมว่า “ใต้เท้าเหวิน อย่าทำเช่นนี้เป็นอันขาด เบื้องหลังสำนักคุ้มภัยอู่เวยมีตุยกวานแห่งจวนหลงอัน จางซ่ง คอยหนุนหลังอยู่ เฒ่าชราผู้นี้จะกล่าวคำที่ท่านอาจไม่ชอบฟัง แม้อนาคตของท่านจะกว้างไกล แต่หากเทียบพลังอำนาจในตอนนี้กับจางซ่งแล้ว ยังห่างชั้นกันมาก หากท่านคิดต่อกรกับเขาในเวลานี้ ย่อมไม่อาจเอาชนะได้แน่”
“ฟังเฒ่าชราผู้นี้สักคำเถิด ตอนนี้อย่าเพิ่งไปแข่งกับเขาเลย รอให้ท่านสอบได้จวี่เหริน สอบได้จิ้นซื่อ เป็นขุนนางใหญ่ก่อน แล้วค่อยกลับมาหาเรื่องเขา ท่านเห็นว่าอย่างไร”