กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 307 ล่ออสรพิษออกจากรู
“อะไรนะ ทำให้คนร้ายติดกับดักเองเนี่ยนะ”
จ้าวฉางหนิงย่นจมูกเล็กน้อย มุมปากเบะขึ้นนิด ๆ พลางเอ่ยว่า “ฉันไม่เชื่อหรอก ฉันรู้ว่านายไขคดีเก่งมาก ใคร ๆ ต่างก็บอกว่านายตัดสินคดีได้ดั่งเทพ คำพูดนี้ฉันเชื่อ แต่ถ้าบอกว่านายสามารถทำให้คนร้ายติดกับดักเองได้ล่ะก็ ฉันไม่เชื่อแน่ พวกเราสองคนรู้จักกันมานานขนาดนี้แล้ว นายอยู่ต่อหน้าฉันก็ไม่ต้องมาพูดจาโอ้อวด ไม่ต้องยกยอตัวเองหรอก นายพูดความจริงมาก็พอแล้ว”
เหวินอันเฉินยิ้มเจื่อน “ยัยเด็กคนนี้ พูดจากับฉันไม่เกรงใจกันจริง ๆ เลยนะ”
จ้าวฉางหนิงหัวเราะ “ถ้าแม้แต่ฉันพูดกับนายยังต้องเกรงอกเกรงใจกันอีกล่ะก็ แล้วมันจะไปมีอะไรน่าสนใจ นายอยากให้ฉันทำแบบนั้นหรือไง”
เหวินอันเฉินส่ายหน้า “ฉันไม่อยากให้ทำแบบนั้นจริง ๆ นั่นแหละ”
“ก็แค่นั้นแหละ!” จ้าวฉางหนิงหัวเราะ