กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 306 ให้คนร้ายติดกับดักเอง
จ้าวฉางหนิงเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ หลังจากฟังจบ เธอก็นั่งยอง ๆ อยู่ข้างศพมองดูอยู่นานสองนาน จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองเหวินอันเฉินด้วยสีหน้างุนงง
หากใช้คำพูดของคนยุคหลัง เวลานี้เธอดูบ้องแบ๊วน่ารักจริง ๆ
เธอจ้องมองตาแป๋ว จู่ ๆ มุมปากก็เบะลง สีหน้าพลันสลดลงพลางเอ่ยอย่างท้อแท้ว่า “เหวินอันเฉิน ฉันดูอะไรไม่ออกเลยสักอย่าง”
เหวินอันเฉินยิ้มพลางกล่าวว่า “คุณไม่ต้องรีบร้อนไป เรื่องแบบนี้รีบร้อนไม่ได้หรอก พอกลับไปแล้วผมจะหาหนังสือมาให้คุณอ่าน เล่มที่ท่านซ่งฉือปรมาจารย์ยุคซ่งก่อนเขียนเอาไว้ หนังสือบันทึกการลบล้างมลทิน รวมไปถึงบันทึกอรรถาธิบายของคนรุ่นหลังอีกมากมายที่ทำไว้ใต้บันทึกการลบล้างมลทิน ล้วนบรรยายถึงสาเหตุของบาดแผลต่าง ๆ และลักษณะของบาดแผลได้อย่างละเอียดชัดเจนมาก พอกลับไปแล้วคุณอ่านหนังสือให้มาก ๆ จดจำไว้ให้ดี ก็จะก้าวหน้าขึ้นมากเอง”