ตอนที่ 308 ซ่งหลิวซื่อ

ตอนที่ 308 ซ่งหลิวซื่อ

คนผู้นั้นร้องไห้พลางตะโกนไปด้วยว่า “ให้ฉันเข้าไป ให้ฉันเข้าไป”

ทุกคนต่างไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงมองออกไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก็เห็นว่าด้านนอกฝูงชน มีสตรีผู้หนึ่งกำลังร้องไห้คร่ำครวญพลางเบียดเสียดเข้ามาทางนี้ ไม่นานนัก ฝูงชนก็เปิดทางให้ สตรีผู้นั้นจึงเดินเข้ามาถึงด้านหน้า

เหวินอันเฉินปรายตามองเธอ สตรีผู้นี้อายุราวสามสิบปี หน้าตาจัดว่างดงามหยาดเยิ้ม สวมชุดผ้าต่วนสีเหลือง ตัดเย็บได้พอดีตัวยิ่งนัก

สตรีผู้นี้หากจะใช้คำว่า ‘ทรวดทรงยวนเสน่ห์’ สี่คำนี้มาพรรณนา ก็คงไม่เกินจริงไปนัก

หญิงคนนั้นใบหน้านองไปด้วยคราบน้ำตา เดินโซซัดโซเซมาถึงข้างบ่อน้ำ จู่ ๆ เข่าทั้งสองข้างก็ทรุดฮวบ คุกเข่าลงบนพื้นอย่างแรงพลางร้องไห้คร่ำครวญว่า “สามี สามี ทำไมคุณถึงทิ้งฉันไปแบบนี้ คุณตายอย่างทรมานเหลือเกิน ใครกันที่เป็นคนฆ่าคุณ!?”

มุมปากของเหวินอันเฉินกระตุกยิ้มเย้ยหยันเล็กน้อย พลางคิดในใจอย่างราบเรียบ ‘ติดเบ็ดจนได้จริง ๆ’

เหวินอันเฉินก้าวไปข้างหน้ามองดูสตรีผู้นี้ แล้วเอ่ยถามเสียงขรึม “เธอเป็นใคร ทำไมถึงมาร้องห่มร้องไห้อยู่ที่นี่”