กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 304 ซากศพในบ่อน้ำ
“ใช่แล้ว เป็นบ้าไปแล้ว”
จ้าวฉางหนิงทอดถอนใจพลางกล่าวว่า “เขาในตอนนี้น่ะ จำใครไม่ได้สักคน แม้แต่ฉันก็จำไม่ได้ ช่วงเวลาที่ฉันอยู่ข้างในเมื่อครู่ เขาเอาแต่ก่นด่าไม่หยุดหย่อน นายรู้ไหมว่าด่าใครอยู่”
เหวินอันเฉินส่ายหน้า “ไม่รู้สิ”
มุมปากของจ้าวฉางหนิงปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยัน “เขาด่านางเว่ย หึ ๆ ๆ ๆ... เขาน่ะ ก็เก่งแต่รังแกนางเว่ยเท่านั้นแหละ ถึงตอนนี้เขาจะบ้าไปแล้ว แต่เดาว่าลึก ๆ ในใจก็ยังไม่กล้าล่วงเกินคนอื่นอยู่ดี ทว่าเขารู้ว่านางเว่ยรักเขา ไม่ว่าเขาจะทำเรื่องอะไร นางเว่ยก็จะให้อภัย ยอมรับ อดทน และยอมอ่อนข้อให้เขาทุกอย่าง ดังนั้นคนเดียวที่เขาตอนนี้กล้าด่าทอก็คือนางเว่ย”
เหวินอันเฉินพูดอะไรไม่ออก