เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 289 หมู่บ้านตระกูลหวัง
หมู่บ้านตระกูลหวังแห่งนี้มีคำเล่าขานกันอยู่ กล่าวกันว่าแต่เดิมต้นหลิวต้นนี้ก็ไม่ได้กลวงใน หากแต่เป็นไม้ยืนต้นธรรมดาสามัญต้นหนึ่ง เพียงแต่มันมีลำต้นหนากว่าต้นอื่นเป็นพิเศษเท่านั้น ทว่ามีอยู่วันหนึ่ง เกิดพายุฝนฟ้าคะนอง ลมกระโชกแรง สายฟ้าแลบแปลบปลาบและฟ้าร้องคำราม จู่ ๆ ก็มีอสนีบาตฟาดเปรี้ยงลงมา ผ่าลงกลางต้นหลิวใหญ่นี้อย่างจัง
ทันใดนั้น ต้นหลิวใหญ่ก็แปรเปลี่ยนเป็นสีดำเกรียม ลำต้นเริ่มมีควันพวยพุ่งลอยขึ้นมา ครั้นพายุฝนสงบลง ชาวบ้านพากันเดินมาดูใกล้ต้นหลิวต้นนี้ ก็พบว่าต้นหลิวใหญ่ต้นนี้ถูกฟ้าผ่าจนข้างในกลวงโบ๋ไปเสียแล้ว และภายในโพรงลำต้นที่กลวงเปล่านั้น กลับพบซากงูใหญ่ตัวหนึ่งนอนตายอยู่
เล่าลือกันว่างูตัวนี้ใหญ่โตมโหฬารยิ่งนัก ลำตัวหนาเท่าต้นขาของมนุษย์ ยาวถึงสองสามจ้าง ถูกฟ้าผ่าจนไหม้เกรียมไปทั้งตัว หนังเปิดเนื้อเละ สิ้นใจตายอย่างไม่อาจฟื้นคืนได้อีก
และตามคำบอกเล่าของชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์กับตาในคราวนั้น บนหัวงูตัวนั้นกลับมีเขาเล็ก ๆ สีแดงงอกยาวขึ้นมาหนึ่งนิ้ว