เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 288 สืบสวนเกิ่งอี้
ความจริงแล้วเมื่อเทียบกับสินค้าสามคันรถใหญ่เหล่านั้น เหวินอันเฉินให้ความสำคัญกับรถม้าสี่ล้อทั้งสามคันนั้นมากกว่า เพราะบนรถม้าสี่ล้อพวกนี้มีกลไกเลี้ยวติดตั้งอยู่ หากรถม้าเหล่านี้ตกไปอยู่ในมือของผู้มีเจตนาแอบแฝง ก็จะสามารถลอกเลียนแบบทำรถม้าสี่ล้อขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว
“อะไรนะ รถม้าสามคันรึ”
เกิ่งอี้ทำท่าเหมือนชะงักไป จากนั้นก็ทำเป็นเข้าใจในทันใดพลางกล่าวว่า “อ๋อ ท่านหมายถึงรถม้าสามคันนั้นหรือ อะไรนั่น ฉันถือโอกาสแถมรถม้าพวกนั้นให้กับคนที่กว้านซื้อเส้นไหมผ้าไหมไปแล้ว พวกเขาซื้อเส้นไหมผ้าไหมไปตั้งมากมายขนาดนี้ หากไม่มีรถ ก็ลากไปลำบากจริง ๆ ของก็เป็นพวกเราที่ขายให้เขาไปแล้ว สู้ทำน้ำใจแถมไปให้เสียเลย ยกเกวียนม้าให้เขาไปด้วย”
โทสะในใจของเหวินอันเฉินยิ่งพวยพุ่งขึ้น จนแทบจะสะกดกลั้นไม่อยู่อีกต่อไป
วาจาที่เกิ่งอี้กล่าวออกมานี้ แม้แต่เด็กสามขวบก็ยังไม่เชื่อ นี่ไม่ใช่แค่การปัดสวะให้พ้นตัวต่อหน้าเหวินอันเฉินแล้ว แต่มันแทบจะเป็นการหยามหน้ากันอย่างโจ่งแจ้งเลยทีเดียว
“โธ่ ใต้เท้าเหวิน ต้องขออภัยจริง ๆ เรื่องนี้คงช่วยไม่ได้แล้วล่ะ”