กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 284 ความผูกพันดั่งพี่น้อง
จ้าวฉางหนิงเห็นเหวินอันเฉินก็พลอยยินดีขึ้นมาในใจ เกือบจะหลุดปากเรียก ‘เหวินอันเฉิน’ สามคำนี้ออกไปแล้ว แต่พลันได้สติว่าที่นี่คือในที่ว่าการรัฐ ไม่อาจเสียกิริยาได้ จึงรีบเปลี่ยนคำพูด “ใต้เท้าเหวิน”
เหวินอันเฉินยิ้มพลางกล่าว “เป็นอย่างไรบ้าง งานเสร็จหรือยัง ถ้างานเสร็จแล้วพวกเราก็กลับกันเถอะ!”
เขาไม่เคยปิดบังความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับจ้าวฉางหนิงมาโดยตลอด พูดตามตรง มันไม่มีความจำเป็นเช่นนี้เลย อีกทั้งคิดจะปิดบังก็คงปิดไม่มิด สู้ยอมรับอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมาเสียยังดีกว่า อย่างไรก็ยังดีกว่าถูกคนอื่นมาแฉเป็นไหน ๆ ตอนนั้นเอง จวี๋เซี่ยวจงก็เลิกม่านเดินออกมาจากด้านในกองสอบสวนคดีอาญา เหวินอันเฉินจึงหัวเราะฮ่า ๆ พลางกล่าวกับจวี๋เซี่ยวจงผู้นี้ว่า “เสมียนใหญ่จวี๋ ผมมารับคนจากที่คุณแล้วนะ”
จวี๋เซี่ยวจงได้ยินประโยคที่เหวินอันเฉินพูดเมื่อครู่เช่นกัน จึงรีบยิ้มประจบ “เสร็จแล้วขอรับ เสร็จแล้ว จ้าวซูลี่ทำงานคล่องแคล่วว่องไวมาก งานที่คนอื่นต้องทำทั้งวัน พอมาถึงมือนางแค่สองชั่วยามก็จัดการงานที่ควรทำจนเสร็จสิ้นแล้ว”