เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 285 มีเงื่อนงำ
หลังจากใช้ชีวิตร่วมกันมาหลายวัน เหวินอันเฉินก็เข้าใจนิสัยใจคอของเซี่ยเสาฉวิ่นอย่างทะลุปรุโปร่ง เธอเป็นคนประเภทชอบความสงบไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบออกไปข้างนอกเอาเสียเลย วัน ๆ เอาแต่ขลุกอยู่ในบ้าน ทำงานเย็บปักถักร้อย อ่านหนังสือบ้างเป็นครั้งคราว ศึกษาตำราอาหาร
วันทั้งวันคิดแต่ว่าจะทำอย่างไรให้เหวินอันเฉินได้กินดีอยู่ดีและสบายกายสบายใจขึ้น ส่วนเสื้อผ้าในฤดูหนาวและฤดูร้อนของเหวินอันเฉินนั้น นอกจากไม่กี่ชุดที่ซื้อมาจากร้านเสื้อผ้าสำเร็จรูปตอนเพิ่งมาถึงฉินโจวแล้ว ที่เหลือล้วนเป็นฝีมือที่เซี่ยเสาฉวิ่นตัดเย็บขึ้นมาเองกับมือทั้งสิ้น
บางทีสำหรับเธอแล้ว การเฝ้าอยู่กับเรือนรอคอยสามีกลับมา ปรนนิบัติสามีอบรมบุตร คงเป็นชีวิตที่ดีที่สุด เดิมทีเหวินอันเฉินยังกลัวว่าชีวิตของเธอจะน่าเบื่อเกินไป แต่ต่อมาก็พบว่าเธอมีความสุขกับชีวิตเช่นนี้มาก ทว่าถึงกระนั้นมันก็ค่อนข้างจะเงียบเหงาไปสักหน่อย โชคดีเหลือเกินที่ในบ้านยังมีจ้าวฉางหนิงอยู่ด้วย เมื่อมีเธอเพิ่มเข้ามา เซี่ยเสาฉวิ่นก็ดูสดใสร่าเริงขึ้นมาก ไม่ได้เงียบเหงาเหมือนแต่ก่อน