ตอนที่ 283 เสมียนหญิง

ตอนที่ 283 เสมียนหญิง

ที่ว่าการเตี่ยนสื่อแห่งนี้ไม่ใหญ่ แต่ก่อสร้างได้ประณีตพอควร พื้นในห้องล้วนปูด้วยอิฐเขียวขัดน้ำ ไม่รู้ว่าดำรงอยู่มากี่ปีแล้ว จึงมีร่องรอยการตกตะกอนของกาลเวลาอยู่ภายใน ลานเรือนก็กวาดสะอาดหมดจด ใต้หน้าต่างมีแปลงดอกไม้ ริมประตูมีกอไผ่เขียวชอุ่ม เพียงเท่านี้ก็บรรยายบรรยากาศอันงดงามสงบได้อย่างชัดเจน

เวลานี้เมฆแดงแต้มเต็มท้องฟ้า เฉินจี้กำลังนั่งงีบอย่างเบื่อหน่ายอยู่บนขั้นบันได ครั้นได้ยินเสียงเคลื่อนไหวก็ผุดลุกขึ้นทันที หันกลับมาเห็นเหวินอันเฉินเดินออกมา จึงยิ้มว่า “ท่าน พวกเรากลับกันหรือ”

“ไป กลับกันเถอะ” เหวินอันเฉินพยักหน้า มองเขาแวบหนึ่งแล้วยิ้ม “ทำไม เบื่อมากหรือ”