กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 228 จัดการสั่งสอนมัน
ทุกคนมองดูแล้ว แม้แต่พวกสตรีเหล่านั้นก็ยังอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจชื่นชมอยู่ภายในใจ หญิงสาวช่างงดงามพิสุทธิ์หลุดพ้นจากโลกียวิสัยอะไรเช่นนี้!
ทว่าบัณฑิตขี้เมาสองคนนั้นเมื่อแลเห็น ดวงตากลับพลันเป็นประกาย พลางเปลือยท่อนบนวิ่งตรงรี่ไปยังรถม้าทั้งสองคันเช่นนั้นเอง
ขบวนคนกลุ่มนี้ย่อมเป็นกลุ่มของเหวินอันเฉินที่กำลังรุดหน้ากลับจากเมืองหลวงสู่ฉินโจว พวกเขาเดินทางรอนแรมอยู่บนถนนมาเต็มๆ สี่ถึงห้าเดือนแล้ว พวกเขาออกจากเมืองหลวงเมื่อเดือนสิบเอ็ดปีว่านลี่ที่สี่ และยามนี้ก็ล่วงเข้าสู่ต้นเดือนสามปีว่านลี่ที่ห้าแล้ว ผู้ที่ชะโงกหน้าออกไปมองเมื่อครู่ก็คือเซี่ยเสาฉวิ่น