ตอนที่ 227 ออกหัวข้อ

ตอนที่ 227 ออกหัวข้อ

ตำแหน่งที่เธอนั่งอยู่คือต้นลำธาร ริมสายน้ำพอดี ขณะที่คนแทบทั้งหมดล้วนแต่นั่งอยู่ทางปลายน้ำ ซึ่งก็คือตำแหน่งที่นั่งรอง

หญิงสาวผู้นี้ใช้ผ้าโปร่งคลุมหน้าไว้ มองเห็นรูปโฉมได้ไม่ชัดเจน ทว่าท่วงท่ากิริยาของเธอกลับสง่างามและราบเรียบอย่างยิ่ง แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายตัดขาดจากโลกีย์อยู่หลายส่วน

ยามนี้ชุมนุมกวีเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น หัวข้อยังไม่ออกมา สายตาของทุกคนจึงพากันจับจ้องไปที่ร่างของเธอ

เห็นเพียงหญิงสาวผู้นี้ไม่ร้อนรน คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย นิ่งคิดไปชั่วครู่ จากนั้นหัวคิ้วก็คลายออก ยกพู่กันขึ้นมาเขียนตัวอักษรลงบนกระดาษ ลายมือของเธอประณีตงดงามยิ่งนัก เรียบร้อยอ่อนหวาน คล้ายกับบ่งบอกถึงนิสัยใจคอของเธออยู่กลาย ๆ