ตอนที่ 367 เข้ารอบแล้ว

“ฉันค่อนข้างเชียร์ผู้ชายคนนั้นนะ เสียงของเขาเหมือนถูกพระเจ้าจุมพิตเลย”

“เสียงดีน่ะไม่เคยขาดแคลน ที่ขาดคือคนที่มีพลังควบคุมเวทีและได้พบกับผู้อุปถัมภ์ต่างหาก”

“ช่างเถอะ รอให้พวกเขาแข่งเสร็จค่อยว่ากัน”

ไม่มีใครคาดคิดว่าในบรรยากาศอันดุเดือดที่นักร้องทุกคนต่างใช้ชีวิตตะโกนร้องเพลงอย่างสุดเสียง จู่ ๆ เหลยหม่าก็ร้องเพลง ‘ราตรีของเพียร์’ ขึ้นมา ดนตรีที่ไพเราะอ่อนหวานกับเสียงทุ้มต่ำและเสียงร้องอันเงียบสงบนั้นเกือบจะกลบเสียงของนักร้องอีกเก้าคนไปจนหมดสิ้น เขาไม่สนใจใครทั้งนั้นและแหงนหน้ามองท้องฟ้าขับร้องเบา ๆ ผู้ชมบนดาวมารสัมผัสได้ถึงเสียงร้องอันไพเราะของเขาอย่างชัดเจนที่สุด เสียงอื่น ๆ ถูกแยกออกไปโดยอัตโนมัติ ในหูมีเพียงเสียงของเขาที่แฝงไปด้วยการเรียกหาจากแดนไกล ราวกับว่าเมื่อคืนนี้เองที่เราเคยดูท้องฟ้ายามค่ำคืนด้วยกัน... ช่างเหงาเหลือเกิน...

หลายคนน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว จู่ ๆ หลงเชียนก็บินออกไป เธอชูมือขึ้นสร้างเกราะพลังงานปกป้องต้นแปะก๊วยสองต้นนั้นไว้ และใช้มือเปล่ารับก้อนหินที่กำลังลุกไหม้สองก้อน

หวังฟ่าเหย่สบถเบา ๆ “ข้ากำลังฟังเพลินเลย!” เขาเรียกเกราะจักรกลออกมาแล้วบินตามออกไปเช่นกัน พร้อมกับกราดยิงไปยังจุดที่โจมตีเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ทั้งสองบินไปถึงที่นั่น เห็นคนสามคนนอนอยู่บนพื้น และมีชายชุดดำคนหนึ่งยืนอยู่ เขาถอดหมวกออก เผยให้เห็นรอยสัก GH ขนาดใหญ่บนใบหน้า ฝ่ามือของเขามีเปลวเพลิงสีดำพุ่งออกมา

“ฉันจะทำให้แกตายอย่างสบาย”