เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งสามคนมาถึงบ้านของหลงเชียน รอบข้างมีผู้ชมสายมุงจำนวนมากเตรียมรอชม แม้ที่นี่จะกว้างขวางแต่กลับเข้าเน็ตดวงดาวไม่ได้ อีกทั้งสัตว์บกก็มีน้อย ผู้ถูกเนรเทศนอกจากออกไปล่าสัตว์และรับมือกับภัยคุกคามจากผู้ถูกเนรเทศคนอื่นในทุกวันแล้ว แทบไม่มีอะไรให้ทำเลย เมื่อได้ยินว่าคนบนโขดหินยักษ์จะเข้าร่วมการประกวดเสียงสวรรค์ดวงดาวในวันนี้ นี่จึงเป็นงานใหญ่ที่หาได้ยาก หลายคนไม่เคยแย่งชิงบัตรเข้าชมได้เลยตอนที่ยังอยู่ระหว่างดวงดาว ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้ดูผู้เข้าแข่งขันประชันกันสด ๆ! แม้ผู้เข้าแข่งขันจะน้อยไปหน่อยก็ตาม!
“ดื่มโจ๊กฟักทองสักหน่อยเถอะ รอแข่งเสร็จแล้วฉันจะทำมื้อใหญ่ให้พวกคุณกิน”
“ขอบคุณค่ะ เถ้าแก่ คุณดีที่สุดเลย”
เฮยลี่กอดหลงเชียนอย่างกระตือรือร้นแล้วหอมแก้มหนึ่งฟอด ก่อนจะค่อย ๆ จิบโจ๊กฟักทอง รสชาติหวานหอมหนึบหนับ ฟักทองเนื้อร่วนกับข้าวเหนียวถูกบดรวมกันแล้วเคี่ยวมาเกือบครึ่งชั่วโมง ทั่วทั้งห้องครัวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานของฟักทอง
เสี่ยวถ่ากินหมั่นโถวนมไปหกลูกคู่กับโจ๊กฟักทอง เฟยจิวไม่สะดวกกินอาหารเหลว หลงเชียนจึงทำขนมฟักทองเพิ่มอีกเล็กน้อย เฟยจิวใช้ปีกทั้งสองข้างประคองกินอย่างเป็นท่าเป็นทาง ใครเห็นก็คงนึกว่าเป็นมนุษย์สัตว์ปักษา ใครจะไปคิดว่ามันเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่มีรูปร่างเหมือนนกเท่านั้น