เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ซวยแล้ว…”
หลี่เจาเอินหยิบกระจกขึ้นมาส่องคอตัวเอง ต่อมทอนซิลบวมโตผิดปกติ รอบ ๆ ยังมีตุ่มพองเล็ก ๆ ขึ้นเป็นวง ทำเอาเขาตกใจจนแทบจะบีบกระจกแตก
เสี่ยวหูกดมือเขาไว้ แล้วช่วยตรวจดูให้หน่อยหนึ่ง
“อาการร้อนในน่ะ เดี๋ยวเคี่ยวยาให้ดื่มสักหน่อย เรื่องเล็กน้อย”
“เสียงฉันจะไม่เป็นแบบนี้ตลอดไปใช่ไหมเนี่ย? ครั้งนี้ซวยหนักแน่…”
“เอาละ เลิกพูดได้แล้ว ดื่มซุปซะ สุกี้หม้อไฟนายก็อย่ากินเลย เดี๋ยวฉันจะต้มข้าวต้มให้ ฉันบอกแล้วว่ากินทุเรียนเยอะไปจะร้อนใน นายก็ไม่เชื่อ”
หลี่เจาเอินอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาไหล เขายังคิดจะร้องเพลงโหนกระแสความนิยมสักหน่อยแท้ ๆ
“ทำไมกินผลไม้ถึงร้อนในได้ด้วยเนี่ย!!”
หลงเชียนทำน้ำมะระให้เขาแก้วหนึ่งดื่มแก้ขัดไปก่อน
“สิ่งของทุกอย่างหากเกินปริมาณล้วนมีพิษ ดื่มน้ำมากไปก็ยังเกิดภาวะน้ำเป็นพิษได้เลย”