ตอนที่ 341 ตื่นขึ้น

หลงเชียนกับลูเซินคุยกันข้างในอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายทำได้เพียงอุ้มเสี่ยวถ่าออกมา

“พวกเราต้องหาทางกันเองแล้ว”

เจี๋ยจีมองเสี่ยวถ่าที่หลับสนิทด้วยความเสียใจและรู้สึกผิด รั้งตัวเธอไว้พร้อมเอ่ยขอโทษไม่หยุด

“ขอโทษนะ”

หลงเชียนจะไปโทษเด็กคนหนึ่งได้อย่างไร

“เสี่ยวถ่าอีกไม่นานก็ตื่นแล้ว ถึงตอนนั้นเธอมาเล่นที่บ้านสิ เมื่อวานแกยังช่วยฉันทำลูกขนไก่ลูกใหม่ บอกว่าจะเอามาเตะกับเธอเลย”

เจี๋ยจีคลายมือออก ยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่ หยาดน้ำตาทองคำพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย

“ขอโทษนะ……”

หลงเชียนลูบศีรษะของเธอ

“ไม่เป็นไรหรอก เธอไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย”