ตอนที่ 331 การขับร้อง

“พี่สาวเสี่ยวเชียน ฉันรู้ว่ามีคนหนึ่งต้องการความช่วยเหลือเป็นพิเศษ!! เขานอนอยู่บนพื้นมาสามวันแล้ว! ไม่ขยับเขยื้อนเลย! น่ากลัวมาก!”

“ยังไม่รู้เลยว่าเธอชื่ออะไร?”

เด็กหนุ่มรู้สึกเขินอาย

“ผมชื่อเหลยหม่า หมายถึงม้ามืดที่รวดเร็วราวกับสายฟ้า!”

“มีความหมายลึกซึ้งดีนะ”

“แหะ ๆ ชื่อนี้ผมคิดขึ้นมาหลังจากดูไลฟ์สดของคุณ เพราะอยากเข้าใจความหมายของเนื้อเพลงที่คุณเปิดเป็นประจำ เลยเรียนรู้อักษรโบราณมาบ้าง อักษรโบราณมันยากจริง ๆ แต่ความหมายของมันยอดเยี่ยมมาก!”

ไม่นึกเลยว่าการเผยแพร่อาหารแคว้นฮวาของตัวเองจะช่วยส่งเสริมการเรียนรู้อักษรโบราณได้ด้วย หลงเชียนรู้สึกยินดีและยิ้มออกมาจากใจ

เสี่ยวซื่อมองรอยยิ้มอันเบิกบานของเธอแล้วก็เลิกบ่นเหน็บแนม เอาเถอะ เธอมีความสุขก็พอแล้ว

“ก็เขาคนนี้แหละ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร พอเข้ามาก็เอาแต่นอน ไม่กินอะไร ไม่พูดอะไร เอาแต่นอนอยู่บนพื้น”

หลงเชียนเดินเข้าไปใกล้ รู้สึกว่าเขาดูคุ้นตา ผมสีดำนั้นค่อนข้างโดดเด่นในหมู่มนุษย์ดวงดาว