ตอนที่ 332 สาวน้อยผู้โง่เขลา

หลังจากช่วยคนไว้ได้ หลงเชียนอารมณ์ดีมาก จึงบอกให้เหลยหม่าเรียกเพื่อนขึ้นมาเพื่อช่วยพวกเขาอัดเพลงก่อน เหลยหม่ารีบเรียกเพื่อนทั้งสองคนมาทันที

อันที่จริงทั้งสองคนคอยติดตามอยู่ใกล้ ๆ ตลอด สมองกลแสงของพวกเขาตอนนี้แม้แต่โทรศัพท์ก็ใช้ไม่ได้ พวกเขาต่างร้อนใจมากว่าจะขอให้หลงเชียนช่วยได้หรือไม่ จึงคอยตามมาตลอด พอเหลยหม่าตะโกนเรียกก็ออกมาทันที

ทั้งสองคนเห็นตัวจริงของหลงเชียนเป็นครั้งแรก ทั้งตื่นเต้นและประหม่า

“สวัสดีค่ะ พี่สาวเสี่ยวเชียน ฉันชื่ออวิ๋นเตียน”

“ฉันชื่อเฮยลี่!”

เฮยลี่เป็นสาวน้อยที่ยังอายุน้อยมาก ส่วนอวิ๋นเตียนเป็นคุณลุงวัยกลางคน คนสามคนนี้ช่างเป็นการรวมตัวที่น่าอัศจรรย์ ดนตรีไร้พรมแดนจริง ๆ หรือ?

“ฉันคือหลงเชียน ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว พวกคุณใครจะร้องก่อน?”

ทั้งสามคนสบตากันแล้วดันเหลยหม่าออกมา หลงเชียนเปิดกล้องบันทึกภาพแล้วทำท่าโอเค เหลยหม่ากระแอมเบา ๆ

“ท้องฟ้าของฉันมีนกน้อย ต้นไม้เขียวขจี และภูตใต้น้ำ~โอ้~”

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเหลยหม่า เพลงที่เขาร้องเป็นเพลงเด็กจ๋ามาก ร้องไปร้องมาจู่ ๆ ก็ขาดช่วง เขาเห็นหลงเชียนขมวดคิ้ว ลมหายใจยิ่งติดขัด เสียงยิ่งเบาลงเหมือนกำลังกระซิบกระซาบ