ตอนที่ 329 จระเข้น้ำแข็ง

หลงเชียนได้สติกลับมามองเส้นผมสีเขียวที่ร่วงหล่นไม่หยุด เธอหยิบกระจกขึ้นมาส่องจนแทบจะถลึงตาออกมา

“หยุด หยุดเดี๋ยวนี้!!”

เสี่ยวซื่อหยุดมือลง

“ทำไม”

“มันสั้นเกินไปแล้วนะ!!!!! จะกลายเป็นทรงสกินเฮดอยู่แล้ว!!”

“ฉันถามเธอไม่หยุดว่าสั้นพอหรือยังแต่เธอไม่ตอบ ฉันก็นึกว่าเธออยากให้สั้นกว่านี้อีก อีกอย่างผมยาวของเธอก็ไม่ได้ดูดีอะไร ตัดสั้นไปเลยจะได้ไม่ต้องมานั่งตัดซ้ำไปซ้ำมา”

พูดจบเขายังจะขยับเข้าไปเล็มให้เธออีก หลงเชียนรีบกดหัวตัวเองไว้

“ไม่ต้องแล้ว ถ้าสั้นกว่านี้ฉันรับไม่ได้แล้ว ขอบใจนะ”

“ไม่เป็นไร”

ลูบผมที่ทิ่มมือดูแล้วคงไม่ถึง 5 เซนติเมตรด้วยซ้ำ! หลงเชียนรู้สึกหดหู่ใจมาก เธอทักทายทุกคนก่อนจะออกทะเลไปจับปลา