กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวซื่อ “ฉันว่าไม่จำเป็นต้องพึ่งเขาหรอก วิธีการรักษาทั่วไปใช้กับเขาไม่ได้ผลแล้ว เว้นแต่เขาจะยอมให้คุณตัดร่างกายท่อนบนทิ้งแล้วงอกใหม่ขึ้นมาแล้วยังรอดชีวิตอยู่ได้”
เสี่ยวซื่อสังเกตรูม่านตาของเด็กหนุ่มอย่างละเอียด
“เธอยังมีสติอยู่ใช่ไหม ถ้ามีสติให้กะพริบตาสองครั้ง”
ด้านหน้ากะพริบตาสองครั้ง
“เคยได้ยินตำนานมนุษย์สีม่วงไหม ดาวมารร่ำลือกันมาตลอดว่ามีคนที่ถูกรังสีจักรวาลฉายใส่แล้วไม่เพียงแต่รอดชีวิต แต่ยังกลายเป็นมนุษย์สีม่วงที่แข็งแกร่ง แม้ร่างกายเธอจะการกลายพันธุ์จากรังสีพียงครึ่งเดียว แต่ในเมื่อเธอรอดมาได้ ลองเสี่ยงดูหน่อยไหม ถ้าเต็มใจให้กะพริบตาสามครั้ง”
เด็กหนุ่มกะพริบตาสามครั้งอย่างยากลำบาก หัวใจของหญิงชราสั่นสะท้าน เธอจับมือเฉียวเซิน น้ำตาไหลพราก โศกเศร้าที่ตนเองช่วยเขาไม่ได้
“โยนเขาเข้าไปในอาณาเขตพลัง สภาพแวดล้อมสุดโต่งจะช่วยกระตุ้นศักยภาพของเขา”
“หรือจะรอให้พี่เสี่ยวหูมาดูก่อนดี?”
“เรื่องที่เธอเป็นคนลงมือเองยังจะไปรบกวนคนอื่นอีกเหรอ เร็วเข้า เขาเหลือลมหายใจไม่มากแล้ว”
เพียงกะพริบตา ทั้งสี่ก็อยู่ในอาณาเขตพลังสุญตาของหลงเชียน เธอเตะส่วงจูออกไปหนึ่งที อาณาเขตเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว คืนนั้นมืดมิดและลมแรง มีเสียงอัสนีคำราม เสี่ยวซื่อดึงหลงเชียนและหญิงชราเคลื่อนที่ในพริบตาจากไป