ตอนที่ 313 ผสานกายา

หลงเชียนประคองกลุ่มหมอกโลหิตนั้นไว้ในฝ่ามือเบา ๆ ภายในนั้นมีความโศกเศร้า ความน้อยเนื้อต่ำใจ ทว่ากลับไม่มีอารมณ์โกรธแค้นแต่อย่างใด

พวกมันร้องเรียกหาบ้าน กลับบ้าน ยีนเผ่าซ่าลาในร่างของหลงเชียนก็เกิดการสั่นพ้อง น้ำตาของนางพรั่งพรูออกมา งูดำฉวยโอกาสนั้นคิดจะหลบหนี แต่กลับพุ่งชนเข้ากับม่านป้องกันที่มองไม่เห็น นางเงยหน้าขึ้นจึงพบว่าตนเองไม่ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคยอีกต่อไปแล้ว

หลงเชียนวางกลุ่มหมอกโลหิตนั้นไว้อย่างดี ส่วงจูที่กินจนอิ่มแปล้ก็คลานเข้ามา ทั้งยังคาบงูดำตัวหนึ่งไว้เพื่อขัดฟัน

งูดำตกใจจนคืนร่างเป็นมนุษย์

“อย่าเข้ามานะ! ถ้าเข้ามาอีกฉันจะฆ่าพวกมัน!”

“จี๊ดจี๊ด?” นางจะฆ่าใคร?

‘เสี่ยวถ่ากับอาจารย์ของฉันถูกนางจับไป นางเป็นผู้ใช้พลังมิติ เธอมีวิธีช่วยคนออกมาไหม?’

‘โธ่เอ๊ย เรื่องเล็กน้อย เรื่องเล็กน้อย’

ส่วงจูโยนแท่งขัดฟันทิ้งแล้วคลานตรงไปหานาง

อี้เซินพยายามบังคับให้ตนเองใจเย็นลง