ตอนที่ 312 ฟาดงูทมิฬ

หัวงูทมิฬฟาดลงบนพื้นอย่างแรง มันสะบัดหางหวังลอบทำร้ายนาง แต่หลงเชียนไม่เปิดโอกาสให้มัน นางคว้าหางของมันแล้วกระชากอย่างแรงก่อนจะผูกเป็นปมไว้ที่หัวงู

เห็ดพิษกัดกร่อนร่างกายของพวกงูทมิฬอย่างบ้าคลั่ง พละกำลังและพลังงานไหลออกไปอย่างรวดเร็ว แรงดิ้นรนของพวกมันค่อย ๆ อ่อนแรงลงจนสติเริ่มเลือนลาง

งูทมิฬมึนงงจนพยายามควบคุมหางเพื่อแก้ปม มันไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะถูกหญิงสาวคนหนึ่งเล่นงานจนสภาพดูไม่ได้ขนาดนี้!

งูทมิฬตัวอื่น ๆ แลบลิ้นส่งเสียงขู่ฟ่อ ความรู้สึกหวาดกลัวที่เคยถูกมังกรตัวนั้นครอบงำเมื่อหลายปีก่อนพรั่งพรูเข้ามาในใจอีกครั้ง!

หลงเชียนกดหัวงูเอาไว้แล้วฟาดลงกับพื้นอย่างแรง

“แกคิดว่าแค่งอกตุ่มออกมาแล้วจะกลายเป็นมังกรได้งั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!”

พื้นแตกละเอียด เห็ดบนตัวงูทมิฬร่วงหล่นลงมา มันพ่นหมอกออกมาหนึ่งคำ หลงเชียนปล่อยมือ งูทมิฬก็หายวับไปแล้ว มันหนีไปได้

พวกแกหนีไม่พ้นหรอก หลงเชียนเดินตรงไปยังงูทมิฬตัวอื่น ๆ

พวกงูที่ถูกลวดลายอักขระสีดำกักขังไว้ส่งเสียงขู่ฟ่อ ใบหน้าของหลงเชียนค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

“ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ!”