ตอนที่ 300 การพบพาน

หลังจากเสี่ยวหูกลับไป เขาก็เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน คนที่ถูกควบคุมมีอาการกลุ่มอาการตาบอดสี เขาจึงลองทดสอบกับเสี่ยวจู ผลปรากฏว่าเขาไม่สามารถแยกแยะสีเทาและสีทองได้จริง ๆ สมองของเสี่ยวจูเป็นปกติ เส้นประสาทตาของเขาไม่มีปัญหา ดังนั้นจุดที่เกิดความผิดปกติจึงอยู่ที่ดวงตา เขาเปิดเปลือกตาของเสี่ยวจูออก ด้านหลังเปลือกตากลับเต็มไปด้วยลวดลายวงกลม เขาจึงรีบถ่ายรูปไว้อย่างละเอียด

“คุณทำอะไรน่ะ”

เฝิงเสียงโอบกอดคนรักที่หมดสติไว้พลางมองเสี่ยวหูอย่างระแวดระวัง

“ผมค้นพบความลับบางอย่าง ซึ่งอาจนำภัยถึงชีวิตมาให้ คุณกล้าฟังไหม”

เฝิงเสียงอุ้มคนรักกลับไปที่ห้องก่อน แล้วใช้ดวงตาเหยี่ยวตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้น

“เบาะแสอะไร”

เสี่ยวหูนำลวดลายที่พบก่อนหน้านี้และลวดลายใต้เปลือกตาของเสี่ยวจูให้เขาดู

“เกี่ยวกับความลับของเทพ…”

หลงเชียนคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่า “หลงเชียน” ที่ถูกจับไปนั้นเป็นใคร ใครกันที่จะปลอมตัวเป็นเธอแล้วยอมถูกจับ และมีจุดประสงค์อะไรกันแน่?

เธอเผลอกดเปิดสมองกลแสงแล้วรีบปิดทันที ฉันจะพึ่งพาคนอื่นทุกครั้งที่มีเรื่องไม่ได้ อาชิงไม่ใช่เด็กน้อยที่ฉันคอยดูแลจนโตอีกต่อไปแล้ว เรื่องครั้งนี้อันตรายมาก จะดึงเขาเข้ามาเกี่ยวข้องไม่ได้