กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หมอเฝิงกลับมาเองแล้ว!”
“หา? เขาจะกลับมาได้ยังไง!”
“ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ จู่ ๆ ก็เดินเข้าชุมชนมาอย่างเปิดเผยเลย!”
“ทำยังไงดี?”
โค่วลั่วเหลือบมองหวังหนี
“อย่าเพิ่งรีบ หมอเฝิงไม่ใช่เป้าหมายหลัก เขาคงจะไปที่บ้านท่านปู่หลงเพื่อดูแลอาปี้”
“อืม ฉันรู้สึกว่าเสี่ยวหูไม่ได้ถูกครอบงำ เขาไปบ้านท่านปู่หลงทุกวันไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่ เอาซุปไปให้เขาสักถ้วยก่อนดีไหม?”
“เราต้องหาวิธีให้ทุกคนได้ดื่มน้ำแกงคืนสติ”
เจ๋อเตียน: “มะรืนนี้ก็เป็นวันแจกจ่ายธัญพืชแล้ว! เราสามารถใช้ข้ออ้างเรื่องสำรวจจำนวนประชากรเพื่อนำไปส่งให้ถึงที่ได้!”
“วิธีนี้ไม่เลว แต่ถ้าเราเป็นคนทำอาจไม่มีใครเชื่อ ต้องปลุกเฝิงเสียงให้ตื่นก่อน”