กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มองดูเนื้อเต็มโต๊ะ ทั้งทอด ทั้งตุ๋น ทั้งต้ม แม้จะหอมมากแต่เจ๋อเตียนกลับรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ กินเนื้อเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เช้า มันเลี่ยนนะ
“ในตู้เย็นมีผักกับแป้งสาลี ใช้พวกนั้นทำมื้อเช้าได้นะ”
“ฉันไม่เคยเห็นของพวกนั้น ใช้ไม่เป็นหรอก...”
“เฮ้อ ฉันก็ไม่เป็นเหมือนกัน เดี๋ยวถามพี่ชายให้”
หลงเชียนดึงเก้าอี้ออกมาอย่างดีใจ
“กินมื้อเช้ากันก่อนเถอะ”
“ไม่รับสายอีกแล้ว พี่ชายติดต่อไม่ได้มาเดือนกว่าแล้วสิ ชิ ไม่รู้ทำอะไรอยู่”
เจ๋อเตียนคีบแป้งทอดไส้เนื้อขึ้นมามั่ว ๆ ผิวสัมผัสกรอบกรุบ กัดลงไปคำหนึ่ง น้ำเนื้อข้างในพุ่งออกมาลวกจนเขาร้องเสียงหลง ร้อน ๆ ๆ โอ๊ย!
“ไม่อร่อยเหรอ?”
“อร่อยมาก! เธอเป็นอัจฉริยะจริง ๆ!”