กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวถ่ามองเด็กที่ดูเปราะบางเหมือนลูกสุนัขตัวน้อยนั่นแวบหนึ่ง ก่อนจะลูบหัวเขาอย่างขอไปทีเพื่อเป็นการต้อนรับ
“พรุ่งนี้ก็วันสิ้นปีแล้ว เรามาทำขนมเหนียวกันดีไหม ช่วยกันหน่อยนะ?”
ไต้จือพยักหน้าอย่างแรง
“ปัง ปัง!”
เสี่ยวถ่าไม่ค่อยสนใจนัก เธอเฝ้ามองหลงเชียนเตรียมข้าว นึ่งจนสุกแล้วเตรียมจะนำไปตำ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่บนแก้มขาวนวลของเสี่ยวไต้จือมีแป้งข้าวเหนียวติดอยู่ หลงเชียนจึงช่วยหยิบออกให้
เสี่ยวไต้จือหลับตาลงด้วยความเขินอาย เด็กคนนี้น่ารักเกินไป หลงเชียนอดไม่ได้ที่จะจุมพิตหน้าผากของเขา เสี่ยวถ่าเบิกตากว้างในทันที เธอรีบลุกขึ้นแล้วคว้าค
“ฉันทำเอง!”
หลงเชียนดันก้นเธอเบาๆ แล้วหยิบค้อนหินกลับมา
“เธอสลับกับไต้จือช่วยกันใส่ข้าวเหนียวนะ”
ไต้จือพยักหน้าอย่างแรง