กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หากหลงเชียนเลื่อนระดับในเขตดวงดาวที่ผู้คนพลุกพล่าน ไม่รู้ว่าจะก่อให้เกิดความสูญเสียมากเพียงใด นางลืมตาดวงตาสีม่วงอันไร้เดียงสาขึ้นแล้วบินมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกโดยไม่หันกลับมามอง ในชั่วพริบตาเดียว ผู้ที่จับจ้องความเคลื่อนไหวของหลงเชียนก็สูญเสียเป้าหมายไป
ปี้เฉิงรีบก้าวเท้าพุ่งออกไปแต่ก็ยังตามไม่ทัน สูญเสียร่องรอยของยัยหนูไปโดยสิ้นเชิง! นางไปที่ไหนกัน!
ผู้คนที่อยู่ใกล้กับพันธมิตรดวงดาวรู้สึกว่าร่างกายเบาหวิวขึ้น
“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นน่ะ? อาวุธรั่วไหลหรือเปล่า?”
“ให้ตายสิ! มหาเทพท่านไหนมาฝ่าเคราะห์ที่นี่กัน??”
“รออีกสักพักค่อยกลับไปเถอะ ใครจะรู้ว่าที่นั่นยังมีอะไรอยู่อีก”
หงฉาพบ NE ที่เป็นคนแรกในการอพยพมวลชน
“เมื่อกี้มันตัวอะไรกัน?”
หลงเชียนบินเร็วเกินไป คนทั่วไปจึงไม่ทันสังเกตว่านางพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าในชั่วพริบตา
NEไตร่ตรองคำพูดอยู่ครู่หนึ่ง