กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ปลาหลงตุ้นเป็นของที่หาได้ยากยิ่ง พวกคุณกลับล่ามาได้ถึงสองตัว”
เวยจือหอบหายใจเล็กน้อยก่อนจะนั่งลง
“คนรุ่นหลังนี่น่ากลัวจริงๆ”
เอ็นอีขยี้ตาหลายครั้ง เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
“ท่านพลเอกเวยจือ??”
“เกษียณมานานแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นเพียงชายแก่ธรรมดาคนหนึ่ง ยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ฉันชื่อเว่ยจือซือหนัว ต้องขออภัยที่มาโดยไม่ได้บอกกล่าว หลานสาวของฉันอยู่ที่บ้านพวกคุณใช่ไหม รบกวนพวกคุณแล้ว”
เวยจือจิบซุปคำหนึ่ง รสชาติเข้มข้นนั้นทำให้เขาตะลึง ตลอดชีวิตหนึ่งร้อยเก้าสิบสองปีที่ผ่านมา เขาขอสาบานเลยว่าไม่เคยดื่มซุปที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน! ทันทีที่ซุปไหลลงท้อง ร่างกายก็รู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คนที่ทำซุปชามนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ!
เฮ้อ ขับยานบินมาแค่ครึ่งวันก็เหนื่อยเสียแล้ว คนแก่แล้วก็ใช้การไม่ได้จริงๆ
เอ็นอีรีบแจ้งให้หงฉามาที่นี่ทันที
“ท่านคือคุณปู่ของโซเฟียใช่ไหมครับ?”