เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวถ่าเห็นท่าทางคุ้มคลั่งของชายคนนั้นก็หวาดกลัวจนแอบไปอยู่ข้างหลังหลงเชียน ซุกศีรษะไว้ตรงหว่างขาของเธอ
“แม้จะน่าเสียดายที่นางแบบของคุณเสียชีวิต แต่คุณก็อย่าเที่ยวเจอใครก็ปรักปรำไปทั่ว ฉันเปิดถ่ายทอดสดมาตั้งแต่เริ่มงานเดินแบบ มีแฟนคลับหลายสิบล้านคนเป็นพยานให้ฉัน”
แฟนคลับ@ไอ้หยา ชุดนี้ มันคือพี่สาวที่มีไฝใต้ตาคนนั้นใช่ไหม เมื่อกี้พี่สาวคนนี้ยังอยู่เลยนี่นา ทำไมจู่ ๆ ถึงตายได้ล่ะ น่าเสียดายจัง เธอสวยมากเลยนะ
แฟนคลับ@ดูจากรอยแผลบนตัวเธอแล้วเป็นการฆ่าตัวตายไม่ผิดแน่ ฉันมีใบอนุญาตนักนิติเวช!
แฟนคลับ@ใครฆ่าพี่สาวคนนี้! อย่าปล่อยให้ฆาตกรลอยนวลนะ!!
ชายคนนั้นรีบบังใบหน้าของเป่าเอ๋อร์ทันที
“ถ่ายทอดสดเหรอ? รีบปิดซะ!”
หลงเชียนทำภาพโมเสกปิดบังศพไว้ตั้งแต่ตอนที่เห็นแล้ว แต่เธอยังคงสวมชุดเดินแบบอยู่ ชาวเน็ตจึงจำเธอได้ไม่ยาก
ชายคนนั้นน้ำตานองหน้า ความเจ็บปวดในดวงตาเป็นของจริง เขาประคองหญิงสาวขึ้นมาเบา ๆ เช็ดเลือดบนใบหน้าของเธอให้สะอาด แม้จะมีรอยขีดข่วนเต็มหน้า เธอก็ยังคงสวยเหมือนตุ๊กตา ผิวพรรณเรียบเนียนขาวผ่องค่อย ๆ สูญเสียเลือดฝาด เสียงของอูตีสั่นเทา สายตาเปลี่ยนจากเศร้าเสียใจเป็นโกรธแค้น
“ไม่ใช่แกแล้วจะเป็นใคร! แกแย่งตำแหน่งตัวหลักของเป่าเอ๋อร์ไป ยัยผู้หญิงโหดเหี้ยมดุจอสรพิษ! แกอิจฉาเป่าเอ๋อร์ของเรา!”