กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บินไปข้างกายลู่น่าแล้วยื่นเท้าเตะสัตว์ยักษ์สีทองกระเด็นไป ลู่น่าเงยหน้าขึ้นมอง มันไม่รู้จักสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่นี้ จึงลองดมกลิ่นดู สัตว์ยักษ์สีทองตัวนั้นพลิกตัวกลับมาอย่างคล่องแคล่วและจ้องมองสัตว์ศัตรูทั้งสองฝั่งตรงข้ามตาไม่กระพริบ
“โฮ้?”
‘ฉันเอง ลู่น่า’
‘ทำไมเธอถึงตัวใหญ่ขนาดนี้ล่ะ เติบโตขึ้นเหรอ’
ลู่น่าเดินเข้ามาถูไถ เกราะเกล็ดอันแข็งแกร่งขูดกับเกราะจักรกลจนส่งเสียงดังแกรก ๆ สัตว์ยักษ์สีทองกวาดสายตาสำรวจศัตรูมาใหม่ด้วยความระมัดระวัง
‘แกนับเป็นอสูรดีประเภทไหนกัน เรียกผู้ช่วยมาช่วย น่าขายหน้าเผ่าพันธุ์อสูรจริง ๆ’
ลู่น่าได้ยินดังนั้นก็ถูกกวนโทสะจนคำรามใส่เขาเสียงดัง!
‘เสี่ยวเชียนเธอถอยไป ฉันจะสั่งสอนมันเอง!’
‘พวกเธอสู้เรื่องอะไรกัน เขามาแย่งอาณาเขตเหรอ แล้วไจ๋ไจ๋ล่ะ’
สัตว์อสูรทั้งสองตัวพลันงุนงงขึ้นมา เจ้าตัวเล็กล่ะ!