กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังอาหารเที่ยงหลงเชียนส่งเอกสารเสนอโครงการเบนโตะรุ่นร่วมแบรนด์ไปตามรหัสสมองกลแสงที่คุณไวต์ให้ไว้ ผ่านไปชั่วโมงกว่ายังคงขึ้นว่าอ่านแล้วแต่ไม่มีการตอบกลับ เสี่ยวซื่อเห็นหลงเชียนเปิดสมองกลแสงดูอยู่เรื่อย ๆ จึงเดินกลับห้องไปโทรหาหญิงชรา
“ฉันทำแผ่นเครื่องหอมให้คุณยายจำนวนหนึ่ง ไหว้วานคนส่งกลับไปให้แล้ว”
“โอ้โฮโฮ คิดไม่ถึงว่าพอแก่ตัวลงยังจะได้เสวยสุขจากลูกหลาน แผ่นเครื่องหอมคืออะไรหรือ”
“แผ่นเครื่องหอม คือเครื่องหอมอโรม่าแบบจุดไฟได้ที่ทำจากโลหิตและกระดูกของสัตว์”
“ใช้สัตว์ทำแผ่นเครื่องหอมเหรอ ความคิดน่าสนใจดี ยายหนูข้างกายแกเป็นคนคิดขึ้นมาล่ะสิ”
“อืม นอกจากนางที่มีจินตนาการพิสดารแบบนี้แล้ว ใครจะไปคิดออกว่าใช้สัตว์ทำแผ่นเครื่องหอมได้ คุณยายยังทำงานอยู่ที่องค์กรบุคคลที่สามอยู่ไหม”
“แน่นอนสิ องค์กรที่พวกเราชาวดาวเขียวก่อตั้งขึ้นมา ถ้าไม่มีชาวดาวเขียวคอยกุมอำนาจไว้จะไปได้อย่างไร”
เสี่ยวซื่อเงียบไป ชาวดาวเขียวผู้โง่เขลาถูกมนุษย์หลอกลวงจนไม่เหลือเศษซากตั้งนานแล้ว ในสายตาของชาวดวงดาว ชาวดาวเขียวเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงประเภทหนึ่งเท่านั้น คุณยายจะไปกุมอำนาจองค์กรได้อย่างไร
“เสี่ยวเชียนส่งเอกสารความร่วมมือฉบับหนึ่งไปให้องค์กรบุคคลที่สามของพวกคุณ”
“ความร่วมมืออะไร เอามาให้ฉันดูหน่อย”