เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สายไหมไม่ใช่ผลงานที่ฉันคิดค้นขึ้นเองหรอกนะ แต่เป็นสิ่งที่มนุษย์เมื่อ 4,000 ปีก่อนคิดค้นขึ้นต่างหากล่ะ ถึงแม้มนุษย์ในสมัยนั้นเทคโนโลยีจะไม่ค่อยก้าวหน้า แต่ชีวิตกลับสงบสุขราบรื่น ความสนุกสนานจากการเที่ยวเล่นกินดื่มพวกนั้น พวกเราชาวดวงดาวในตอนนี้เทียบไม่ได้จริง ๆ ทว่าตอนนี้พวกเราสามารถท่องไปในจักรวาลได้ พวกเขาก็คงจะอิจฉาพวกเราเหมือนกันนั่นแหละ ฮ่า ๆ”
แฟนคลับ@มีแต่เด็กเท่านั้นแหละที่เลือก! ฉันขอเหมาหมด! ของสไตล์ย้อนยุคพวกนี้มันน่าสนุกเกินไปแล้ว! ยอดเยี่ยมมาก! พี่สาวเสี่ยวเชียนทำของน่าสนุก ๆ ออกมาอีกหลาย ๆ อย่างหน่อยสิ!
แฟนคลับ@ทุกวันที่นอกจากออกไปผจญภัยก็คือกลับมาดูสตรีม ชีวิตน่าเบื่อสุด ๆ! ตั้งแต่ได้รู้จักพี่สาวเสี่ยวเชียน ทุกวันก็มีความสุขมาก ฮ่า ๆ~~
บ้านฉันมีแมว@ฮ่า ๆ! พี่สาวเสี่ยวเชียน ฉันทำเครื่องเหวี่ยงหนีศูนย์ด้วยตัวเองแล้วนะ สายไหมหวานมาก! มีความสุขจัง! พวกเราใจตรงกันแล้ว!
แฟนคลับ@ฉันเข้ามาดูเครื่องหอมจากสัตว์นะ~ ทำไมกลายเป็นดูขนมหวานไปได้ล่ะ?? ขอฟ้องร้องว่าสตรีมเมอร์ไม่ยอมทำงานทำการนะ!
หลงเชียนไม่ยอมให้เสี่ยวถ่าเอาน้ำตาลอ้อยไปเล่นอีก สายไหมก็แค่ของเล่นสนุก ๆ กินไม่กี่คำก็เลี่ยนแล้ว ความสนใจของทุกคนจึงย้อนกลับมาที่การปรุงเครื่องหอมอีกครั้ง
“มาตรวจการบ้านของพวกเด็กน้อยกันหน่อยดีกว่า”
เฟยจิวบินลงมาด้วยความตื่นเต้น คาบแผ่นเครื่องหอมสีชมพูแผ่นหนึ่งมาให้เสี่ยวซื่อ เสี่ยวซื่อไม่อยากรับไว้ แต่ถูกหลงเชียนถลึงตาใส่ จึงพูดออกมาอย่างไม่ยินยอมเท่าไรนัก
“สีสันไม่เลวร้าย”