เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลงเชียนช่วยเสี่ยวถ่าผสมเครื่องเทศของเธอให้เข้ากัน นำไปนึ่งและไล่ความชื้น ลองดมดูแล้ว กลิ่นล่ะ?
เสี่ยวถ่าตั้งหน้าตั้งตารอนึ่งแผ่นเครื่องหอมของตัวเองจนเสร็จ เอามือถูหน้าถูตาแล้ววางแผ่นเครื่องหอมลงในกระถางเครื่องหอม จุดความร้อน พยายามสูดดมอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่กลับสูดได้แค่ความว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย แม้แต่ควันก็ไม่มี เสี่ยวถ่าจึงถามขึ้นอย่างบ๊อง ๆ
“กลิ่นหอมล่ะ?”
หลงเชียนก็เดินเข้ามาร่วมดมด้วย ทั้งสองคนทำสีหน้าเหมือนกันเปี๊ยบ เบิกตากลมโต เสี่ยวซื่ออดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปไว้หนึ่งรูป เจ้าบื้อสองคนนี้ถอดแบบมาจากพิมพ์เดียวกันชัด ๆ
“เสี่ยวถ่า เธอใส่เครื่องเทศอะไรลงไปน่ะ?”
เสี่ยวถ่ากางนิ้วมือออก
“แอปเปิล สตรอว์เบอร์รี หอยเรืองแสง หางกระรอก... แล้วก็ขนของเฟยจิวที่ฉันชอบที่สุด”
เฟยจิวที่ถูกเอ่ยชื่อร้องขึ้นมาหนึ่งเสียง แสดงว่ามันเองก็ตั้งหน้าตั้งตารอกลิ่นหอมนี้เหมือนกัน!
ของเยอะแยะขนาดนี้ยังเอามาบดละเอียดได้ ลำบากเธอจริง ๆ หลงเชียนลูบศีรษะของเธอ
“จะทำแผ่นเครื่องหอมยังต้องใส่ของที่มีกลิ่นหอมลงไปด้วย ของพวกนี้กลิ่นยังไม่พอหรอก สิ่งที่เธอใส่ลงไปมันปนเปกันเกินไป โชคดีแค่ไหนแล้วที่ไม่กลายเป็นกลิ่นประหลาด”