ตอนที่ 236 ท่องราตรี

หลงเชียนพูดไม่ออกไปพักใหญ่

“อาจารย์ เรื่องนี้มันน่าสนุกมากหรือไง ทำไมท่านไม่พูดเรื่องนี้ให้เร็วกว่านี้หน่อย ถ้าฉันรู้แต่แรกว่าท่านมีแค้นกับคนของพันธมิตรดวงดาว ฉันไม่มีทางมาที่นี่เด็ดขาด”

ปี้เฉิงเคาะ ศีรษะเธอ

“วางใจเถอะ อาจารย์ของเธอย่อมรู้ดี เธออย่าเอาแต่คิดจะหลบหนี ออกมาเผชิญโลกข้างนอกที่ไหนไม่มีอริศัตรูบ้าง จะให้หลบไปจนสุดขอบฟ้าเลยหรือไง”

“อาจารย์ ฉันเป็นห่วงจริง ๆ นะ...”

“เอาละ ๆ ความเกลียดชังอะไรจะอยู่ตลอดไป มีแต่ผลประโยชน์ที่คิดบัญชีไม่จบสิ้นต่างหาก ทำไมเธอถึงขี้บ่นยิ่งกว่ายายแก่เสียอีก ขยับเข้ามา ฉันจะทดสอบพื้นฐานวิชาของเธอสักหน่อย”

“เอ๋ ไม่เอาดีกว่ามั้งอาจารย์ อีกเดี๋ยวฉันยังมีงานต้องทำ... อาจารย์ ท่านอย่าเปลี่ยนประเด็นนะ”

“เรื่องงานไม่ต้องรีบ เธอไม่ใช่มนุษย์เงินเดือนสักหน่อย อย่าหาข้ออ้างเยอะแยะ ไปที่ห้องครัว”

ปี้เฉิงดึงตัวหลงเชียนเข้าห้องครัวแล้วอบรมสั่งสอนเธออย่างเข้มงวดนานกว่า 2 ชั่วโมง สั่งสอนจนหลงเชียนหนังศีรษะชาวาบ สองเท้าเหงื่อตกจนเริ่มสงสัยในชีวิต ที่แท้การกระทำของตัวเองกลับมีปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ มากมายขนาดนี้ อ๊ะ ต้องรีบแก้ไขให้ได้

เธอเป็นคนประเภทที่ไม่บอกก็จะไม่รู้ตัว แต่พอมีคนทักก็จะบังคับตัวเองให้ทำให้ดีให้ได้ ไม่อย่างนั้นในใจจะรู้สึกอึดอัด