กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อาจารย์เฝิงยกยาสมุนไพรเดินเข้ามา
“ยัยหนูอย่าเพิ่งรีบร้อน ร่างกายของเธอถูกระเบิดจนบอบช้ำหนักมาก เพื่อเป็นการปกป้องตัวเอง พลังงานทั้งหมดของเธอเลยถูกนำไปใช้กับการป้องกัน ผ่านไปสักสองสามวันก็ดีขึ้นแล้ว เธออย่าเคลื่อนไหวส่งเดช กินยาสมุนไพรก่อน”
หลงเชียนรับยาสมุนไพรมาดื่มจนหมดอย่างว่าง่าย
“เหมียวเหมียวกับเสี่ยวถ่าล่ะ”
อาจารย์เฝิงรีบเก็บถ้วยอย่างรวดเร็วแล้วรีบออกไป ในห้องจึงเหลือเพียงเสี่ยวซื่อ
“เหมียวเหมียวเป็นอย่างไรบ้าง เธอได้รับบาดเจ็บสาหัสใช่ไหม พาฉันไปหาเธอหน่อย เนินเนินและคนอื่น ๆ ไม่เป็นไรใช่ไหม”
เธอหวาดกลัว เหมียวเหมียวอยู่ใกล้จุดระเบิดขนาดนั้น ขนาดตัวเธอเองยังบาดเจ็บหนักถึงเพียงนี้...
เสี่ยวซื่อไม่อยากโกหกเธอ
“บาดแผลของหลี่หมีแพนด้าได้รับการรักษาหมดแล้ว แต่รากฐานเสียหาย ชาตินี้คงยากที่จะเลื่อนขั้นอีก ส่วนคนอื่น ๆ ไม่เป็นไร”
หลงเชียนกุมหน้าอกด้วยความเจ็บปวดเป็นระยะ ๆ