ตอนที่ 152 เรื่องวุ่น ๆ จากอาหารทะเล

เหลียงหานเชี่ยนหยิบลูกชิ้นขึ้นมาลูกหนึ่งแล้วส่งเข้าปาก นางไม่เคยคิดเลยว่าลูกชิ้นเนื้อลูกหนึ่งจะมีน้ำซุปชุ่มฉ่ำและเด้งสู้ลิ้นได้ขนาดนี้ รสชาติแห่งท้องทะเลทั้งหมดรวมอยู่ในนี้แล้ว

“อร่อยเกินไปแล้ว! แม่นางเสี่ยวเชียน คุณคืออัจฉริยะจริง ๆ!”

เสี่ยวจูที่อยู่ข้าง ๆ แทบจะน้ำลายสอจนตายอยู่แล้ว!

“ผู้อาวุโสเหลียง หอยเชลล์ย่างอร่อยมากเลยนะครับ!”

เขานำหอยเชลล์และหอยสังข์ที่ยังย่างไม่เสร็จเมื่อครู่ออกมา วางลงบนเตาย่าง แล้วทาซอสพริกกระเทียม กลิ่นหอมฟุ้งก็โชยออกมาทันที

“ผู้เฒ่าปี้ ท่านคงไม่เคยทานแมลงเปลือกใช่ไหม?”

ผู้เฒ่าปี้หัวเราะเหอ ๆ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่เคยทาน เพียงแต่บนโลกนี้มีเนื้อสัตว์ให้เลือกทานตั้งมากมาย เขาแค่นึกขี้เกียจชำแหละสายพันธุ์ที่มีเนื้อน้อย เปลือกเยอะ ก้างเยอะก็เท่านั้นเอง

หลงเชียนใช้พลังเร่งความเร็วในการย่าง ไม่ถึง 10 วินาทีก็ย่างเสร็จไปหนึ่งชุด นางนึกว่าอาจารย์ก็ไม่เคยทานพวกหอยสังข์เหมือนกัน

“อาจารย์ลองชิมดูสิคะ สดมากเลย ล้างสะอาดไม่มีเศษทรายแล้วค่ะ”

เหล่าปี้รับไปแล้วสูดเนื้อหอยเชลล์เข้าปากในคำเดียว