กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในใจของหลงเชียนเต็มไปด้วยความสงสัย ป้าจูถูกคนหลอกจริง ๆ หรือ? คิดจะให้ฉันเป็นเหยื่อรายต่อไปงั้นหรือ?
ชายคนนั้นเช็ดหน้าตัวเอง เขาไม่คิดว่าเธอจะเปิดประตูเร็วขนาดนี้ จึงรีบยืนตัวตรง
“สวัสดีแม่หนู เธอคือศิษย์ตัวน้อยของปรมาจารย์ปี้ใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ”
“นั่นดีเลย! เสี่ยวอิงลูกสาวฉันใกล้จะไม่ไหวแล้ว ก่อนตายได้กินหมูหันของปรมาจารย์ปี้ถือเป็นเรื่องดีจริง ๆ!”
หลงเชียนขมวดคิ้วแน่นขึ้น ลูกสาวกำลังจะตายแต่เขากลับพูดด้วยน้ำเสียงเบาสบายขนาดนี้!
“ไม่ใช่อาจารย์ทำค่ะ ฉันต่างหากที่เป็นคนทำหมูหัน ป้าจูไม่ได้บอกคุณหรือ?”
“หา? ไม่ใช่ปรมาจารย์ปี้ทำหรือ?”
สีหน้าของชายคนนั้นเปลี่ยนเป็นดุร้าย เพราะดื่มเหล้าจนเมามาย ความกล้าจึงพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล
“ไป ๆ เรียกอาจารย์เธอออกมาสิ ตกลงกับฉันแล้วว่าจะทำหมูหัน ดันส่งเด็กผู้หญิงออกมาทำอะไรเนี่ย?! ลูกสาวฉันใกล้จะตายแล้วนะ!”