ตอนที่ 150 เปี่ยมสุข

“ก็ได้”

เมื่อเห็นลูกแมวน้อยเอาจ้องก้อนไหมพรมไม่วางตา หลงเชียนจึงส่งให้เธอหนึ่งก้อน

“อยากเล่นไหม”

“ให้ฉันเหรอ”

“ถ้าเธออยากได้ก็เอาไปสิ ทำขึ้นมาให้พวกเธอเล่นอยู่แล้ว”

ลูกแมวน้อยเก็บใส่กระเป๋าของตัวเองด้วยความซาบซึ้ง ถูไถหัวกับฝ่ามือของเธอ ก่อนจะชะงักไปกะทันหัน เธอรู้สึกว่าตัวเองก็ตัวสกปรก กลางคืนทำเตียงของเธอเลอะคงไม่ดี จึงเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

“ฉันก็อาบน้ำได้ด้วยเหรอ”

“แน่นอนสิ เนี่ยนเนี่ยน ไป อาบน้ำกัน”

เนี่ยนเนี่ยนส่งเสียงพึมพำ ก่อนลุกขึ้นเดินตามไป ทุกคนต่างตื่นตระหนกขึ้นมา

“เนี่ยนเนี่ยน”